Menu

Het Aards Paradijs

Juli 2014. Na 999 km arriveren we in Moulin d’Escapat, in hartje Saint-Puy. We gaan hier even verpozen alvorens de weg verder te zetten naar Barcelona. Ik keek ernaar uit. Niet alleen omdat het vakantie is, maar omdat het vakantie bij familie is en het me meteen 35 jaar terugkatapulteert naar mijn jeugdvakanties. Toen verbleven we bij mijn nonkel en tante, nu bij één van hun zonen Jules. We zijn niet de enigen op bezoek. Algauw geraken we, eerst met een theetje in de hand, aan de babbel met de andere gast. Later vervangen we de thee door mojito’s. Ik ken de andere gast vaag, het is een neef van mijn neef. In mijn kindertijd hebben we samen geravot maar in onze volwassen jaren hebben we elkaar niet meer gezien. Hij blijkt net een boek af te hebben dat normaal ergens in oktober zal uitkomen. Mijn interesse is direct gewekt want het verhaal is deels non-fictie en een heleboel plaatsen en personen komen me heel bekend voor. Dat boek wil ik! 

11 november 2014. Het is een uitzonderlijk zonnige 11 november als ik Seppe van Groeningen terugzie. Ondertussen is het boek uit en de ene lovende recensie volgt de andere in snel tempo op. We hebben afgesproken in het Parkcaffee dat er dankzij de herfstkleuren nog charmanter uitziet dan tijdens de zomermaanden. Een ideale locatie zo blijkt ...

En Seppe, ben je nu trots?

Seppe glimlacht, en dat zal hij nog veel doen deze namiddag. "Ja toch wel. En vooral op het feit dat ik niet heb opgegeven. Ik heb me erin vastgebeten, ondanks alles. Ik heb mijn eerste pagina's immers zo’n 11 jaar geleden geschreven. Ik heb het toen door een heleboel vrienden en familie laten lezen. Niemand was echt enthousiast. Meer nog, ik kreeg van één iemand uitgebreide goedbedoelde en in alle eerlijkheid correcte kritiek. Maar dat heeft geleid  tot het even links laten liggen van mijn boek.  “Even” blijkt uiteindelijk zo’n 6 jaar te zijn. Misschien was ik toch niet die schrijver die ik dacht te zijn …"

Maar uiteindelijk ligt het nu toch in de winkel. Hoe kom je daar nu bij om een boek te schrijven? Want je bent geluidtechnicus van beroep. Sta je op een dag op en denk je, ik ga eraan beginnen?

"Ik was pas 12 toen ik het plezier van het schrijven ontdekte. Ik schreef regelmatig verhalen. Deed er echter niets mee.

Ik schreef ooit een verhaal voor een meisje van mijn klas maar durfde het verhaal uiteindelijk niet te geven aan haar. Waarom ik toen niet ben blijven schrijven? Ik mocht van mijn pa niet naar de kunstacademie waardoor het misschien allemaal wat langer geduurd heeft. Uiteindelijk heeft mijn toenmalige vriendin me gestimuleerd. Als je het als 12-jarig knaapje zo fijn vond, waarom begin je niet opnieuw? En zo geschiedde …"

 

 Je broer Felix vertelt ook verhalen maar hij koos voor film. Denk jij daar ook aan?

"Het werd me al gevraagd en uiteraard heb ik er ook al eens over nagedacht. Als ik als geluidtechnicus aan films meewerk, denk ik wel eens: kon ik het maar overnemen van de regisseur, ik zou het zus of zo doen. Maar het is niet evident om je eigen boek te verfilmen. Ik vind trouwens weinig verfilmingen van boeken goed. Bovendien is je eigen boek verfilmen ook vooral loslaten. Want de personages worden plots wel heel concreet in een film. Een boek laat meer ruimte tot interpretatie door de lezer. Dat vind ik wel fijn. Maar we zien wel..."

Is dit het eerste boek van vele?

Het antwoord komt heel snel. "Ja. Ik ben al volop bezig aan een opvolger."

Je bent nu dus een echte schrijver?

Hij knikt eerst ontkennend maar draait dan bij. "Ja, toch wel, zeker? Ik had gedacht dat het tweede boek makkelijker zou zijn, maar de druk is best hoog nu het boek zo goed onthaald werd." Dan is het tijd voor wat foto’s. Het gaat er heel ontspannen aan toe. Na de fotoshoot keuvelen we nog wat na.

 Van waar ben je nu? Ik stel die vraag omdat de kinderen van mijn neef het gevoel hadden dat ze “nergens” vandaan kwamen. Half Belgisch, half Frans…

"Ik ben van Gent", zegt hij zonder twijfelen. "Ik spreek alleen geen Gents" lacht hij. En dan is het tijd om afscheid te nemen. Seppe moet eerst naar Antwerpen, daarna doorrijden naar Amsterdam. Een wereldburger met een glimlach zo breed dat je er kan over vallen…Het was opnieuw een aangenaam treffen.

Merci Seppe!

CONTACT

bel ons 0497 55 15 09 of 051 80 77 90

mail ons tina@proudmary.be

Of kom langs

Je kan Proud Mary vinden in de Sint Petrus en Paulusstraat 61. Sla je afrit 7 Haven af, dan neem je de Mandellaan, rij je de spoorweg over richting Rumbeke en kom je erop uit. Heb je afrit 6 genomen, Roeselare-Rumbeke dan rij je via de N36, de Oekensestraat in, langs de markt van Rumbeke de Sint Petrus en Paulusstraat in. Wij zitten op de hoek.

Sint Petrus en Paulusstraat 61
8800 Roeselare

Facturatiegegevens

bvba Admiraal - Proud Mary - Sint Petrus en Paulusstraat 61 - 8800 Roeselare
BE 0838.936.766 - IBAN BE 89 00 16 5020 1685 - BIC GEBA BE BB

Sluiten